Giulio Facibeni był włoskim kapłanem rzymskokatolickim i kapelanem, który żył w latach 1884–1958. Urodzony w Galeata, poświęcił znaczną część swojego życia służbie w parafii w dzielnicy Rifredi we Florencji. Podczas I wojny światowej służył jako kapelan wojskowy na linii frontu, gdzie zyskał uznanie dzięki humanitarnemu traktowaniu jeńców z obu stron konfliktu. Później, podczas nazistowskiej okupacji Włoch, wspierał Ruch Oporu i zapewniał schronienie potrzebującym, w tym osobom pochodzenia żydowskiego.
Życie i posługa
Po studiach filologicznych na Uniwersytecie Florenckim, Facibeni przyjął święcenia kapłańskie w 1907 roku. Skupił swoją posługę na opiece społecznej we Florencji, zakładając różne organizacje dla młodzieży, matek i ubogich. Założył Towarzystwo Bożej Opatrzności Matki Bożej z Grappy (Divine Providence Society of Our Lady of Grappa), aby wspierać dzieła charytatywne. Jego służba obejmowała naukę czytania i pisania dorosłych oraz niesienie praktycznej pomocy ubogim rodzinom poprzez inicjatywy lokalne.
Służba wojenna
Jako kapelan wojskowy podczas I wojny światowej, służył w pobliżu linii Isonzo i góry Grappa. Ryzykował życie, ratując rannych żołnierzy, niezależnie od ich narodowości, za co otrzymał srebrny medal za męstwo. Został również pośmiertnie uhonorowany przez Republikę Austriacką za pełną współczucia opiekę nad jeńcami austro-węgierskimi.
Kult
Kościół katolicki uznał go za czcigodnego, co stanowi krok w procesie beatyfikacji. Jest wspominany za swoje odważne działania podczas II wojny światowej, gdzie wsparcie dla uchodźców i Ruchu Oporu przyniosło mu wyróżnienie Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.