Giovanni Fausti był włoskim księdzem jezuitą i misjonarzem, który służył w Albanii na początku XX wieku. Urodzony w 1899 roku w regionie Brescia, został święcony w 1922 roku i wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w 1924 roku. Większość swojej kariery spędził nauczając teologii i filozofii w Szkoderze, pełniąc ostatecznie funkcję przełożonego i wiceprowincjała. Jego życie zakończyło się w 1946 roku, kiedy został stracony przez państwo za swoją działalność religijną, co uczyniło go jednym z trzydziestu ośmiu męczenników Albanii.
Życie i praca
Po studiach w Breści i Rzymie, Fausti udał się do Albanii w 1929 roku, aby nauczać w seminarium. Był ceniony za głęboką pobożność i umiejętności akademickie. Pracował również nad wspieraniem dialogu między chrześcijanami a muzułmanami. W 1945 roku pełnił funkcję wiceprowincjała jezuitów w regionie, co przeniosło jego główną działalność do Tirany.
Męczeństwo
Po zakończeniu 1945 roku, Fausti został aresztowany wraz z innymi duchownymi pod fałszywymi zarzutami o przywództwo polityczne. Po potwierdzeniu wyroku śmierci, został rozstrzelany w marcu 1946 roku w pobliżu Szkodery. Przed śmiercią wyraził radość z wypełniania swoich obowiązków i skierował ostatnie pozdrowienia do swoich współbraci jezuitów oraz arcybiskupa.
Kult
Jest czczony jako błogosławiony męczennik w Kościele katolickim. W listopadzie 2016 roku został beatyfikowany w Szkoderze przez kardynała Angelo Amato w imieniu papieża Franciszka. Jest wspominany wraz z trzydziestoma siedmioma innymi męczennikami Albanii, a jego wspomnienie przypada 4 marca.