Gilbert z Sempringham był XII-wiecznym angielskim kapłanem i filozofem, który założył zakon gilbertynów, jedyny średniowieczny zakon religijny pochodzenia angielskiego. Urodzony w Sempringham w rodzinie anglo-normańskiego pana, studiował teologię we Francji, po czym powrócił, aby służyć jako duchowny i kapłan w Lincolnshire. Najbardziej znany jest z utworzenia unikalnej wspólnoty kanoników regularnych, mniszek oraz braci i sióstr konwersackich, co stanowiło strukturę odbiegającą od standardowych praktyk kanonicznych jego czasów.
Życie i działalność


Po studiach teologicznych Gilbert służył biskupowi Lincoln i zarządzał lokalnymi kościołami. W 1131 roku założył swój zakon religijny, który ostatecznie rozrósł się do dwudziestu sześciu różnych domów. Mimo napotykanych trudności, takich jak bunt niektórych braci konwersackich oraz oskarżenia dotyczące jego wsparcia dla Thomasa Becketa, utrzymywał przywództwo dzięki poparciu papieskiemu. Ostatecznie zrezygnował ze swoich obowiązków z powodu utraty wzroku i zmarł w Sempringham.
Kult i dziedzictwo


Został kanonizowany przez papieża Innocentego III w 1202 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest 4 lutego zarówno w tradycji katolickiej, jak i anglikańskiej. Choć jego zakon przestał istnieć podczas angielskiej reformacji, jego wpływ przetrwał dzięki kilku szkołom podstawowym w Anglii nazwanym na jego cześć. Jego wspólnota była również znana z obyczaju dzielenia się najlepszymi częściami posiłków z ubogimi.
