Gilbert z Neuffontaines był francuskim kapłanem, rycerzem i fundatorem klasztorów żyjącym w XII wieku, urodzonym w regionie Auvergnii. Wychowany na dworach królów Ludwika VI i Ludwika VII, początkowo prowadził świecki tryb życia jako szlachcic i dowódca wojskowy. Po udziale w II wyprawie krzyżowej, rozczarowany niepowodzeniem konfliktu, zdecydował się zrezygnować ze swego świeckiego statusu. Ostatecznie poświęcił życie służbie religijnej, zakładając kilka instytucji przed śmiercią w 1152 roku.
Życie i służba

Po służbie wojskowej Gilbert sprzedał swoje dobra, aby założyć domy zakonne. Założył klasztor żeński prezmonstratów w Aubeterre, w którym jego żona Petronella, a później ich córka Pontia, sprawowały funkcje przełożonych. Założył również kościół kapitulny i szpital w Neuffontaines. W instytucji tej służyli kanonicy z opactwa Notre-Dame de Dilo, którzy wybrali go na ich pierwszego opata.
Kult i dziedzictwo
Po śmierci Gilbert został pochowany w założonym przez siebie szpitalu. Lokalna tradycja głosiła, że posiadał moc uzdrawiania za pomocą swoich łez. Został kanonizowany na świętego przez papieża Benedykta XIII w 1725 roku. Jego szczątki zostały później przeniesione do kościoła w Neuffontaines, a w Kościele katolickim wspomina się go 24 października.
