Giennadij Ziuganow (ur. 26 czerwca 1944) to rosyjski polityk, który od 1993 roku kieruje Komunistyczną Partią Federacji Rosyjskiej i od 1994 roku zasiada w Dumie Państwowej. Przewodniczy również Związkowi Partii Komunistycznych – Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, na czele którego stoi od 2001 roku. Ziuganow czterokrotnie ubiegał się o urząd prezydenta Rosji, a najgłośniej w 1996 roku, kiedy w drugiej turze przegrał z Borisem Jelcynem.
Młodość i kariera



Ziuganow urodził się w Mymrino, wiejskiej miejscowości w obwodzie orłowskim, w rodzinie nauczycieli, sam także kształcił się na nauczyciela. W 1966 roku wstąpił do Komunistycznej Partii, a następnie awansował na stanowiska partyjne w obwodzie orłowskim, zanim w 1983 roku przeniósł się do Moskwy, by pracować w wydziale propagandy partii. Tam stał się wybitnym krytykiem reform Michaiła Gorbaczowa, opowiadając się po stronie twardogłowych w okresie słabnięcia Komunistycznej Partii pod koniec lat osiemdziesiątych.
Kierowanie odrodzoną partią



Po rozpadzie Związku Radzieckiego Ziuganow pomógł założyć Komunistyczną Partię Federacji Rosyjskiej, której został przewodniczącym w 1993 roku. Twierdził, że upadek państwa sowieckiego obniżył poziom życia i zwiększył przestępczość, a idee komunistyczne łączył z rosyjskim nacjonalizmem. Partia osiągnęła znaczące wyniki w wyborach parlamentarnych w 1993 i 1995 roku, dzięki czemu Ziuganow stał się głównym rywalem Jelcyna.
Wybory prezydenckie w 1996 roku



Ziuganow był kandydatem komunistów w wyborach prezydenckich w 1996 roku, w których w pierwszej turze zajął drugie miejsce z wynikiem 32 procent. W drugiej turze przegrał z Jelcynem, który uzyskał 53,8 procent wobec 40,7 procent Ziuganowa. Wysuwano zarzuty o fałszerstwa wyborcze na korzyść Jelcyna, jednak wynik był wówczas powszechnie akceptowany.
