Gibraltar to brytyjskie terytorium zamorskie i miasto położone niedaleko południowego krańca Półwyspu Iberyjskiego, w Zatoce Gibraltarskiej, w pobliżu miejsca, w którym Morze Śródziemne łączy się z Oceanem Atlantyckim. Zajmuje powierzchnię około 6,8 km², graniczy od północy z Hiszpanią. Krajobraz zdominowany jest przez Skałę Gibraltarską, u której podnóża leży gęsto zaludnione miasto. Na terytorium mieszka około 38 000 osób, przede wszystkim Gibraltarczyków, a jego suwerenność pozostaje przedmiotem sporu między Wielką Brytanią a Hiszpanią.
Historia wczesna i średniowieczna











Ślady osadnictwa neandertalczyków na Gibraltarze sięgają około 50 000 lat temu, a jaskinie wykorzystywał później Homo sapiens. Fenicjanie, Kartagińczycy i Rzymianie traktowali ten obszar jako miejsce o znaczeniu religijnym. Wizygoci władali nim przez blisko trzy stulecia, zanim w 711 roku rozpoczął się podbój Półwyspu Iberyjskiego przez muzułmanów. Almohadzi założyli stałe osiedle w 1160 roku, a kontrola nad miastem przechodziła w późnym średniowieczu między Nasrydami, Kastylijczykami i Merynidami.
Zdobycie przez Brytyjczyków











W 1704 roku, podczas wojny o sukcesję hiszpańską, flota anglo-holenderska zdobyła miasto od Hiszpanii. Na mocy traktatu utrechckiego z 1713 roku przekazano je Wielkiej Brytanii na zawsze. Stało się ważną bazą Royal Navy, szczególnie w czasie wojen napoleońskich i drugiej wojny światowej, ponieważ kontrolowało ono Cieśninę Gibraltarską, przez którą przepływała połowa światowego handlu morskiego.
Suwerenność i gospodarka











Hiszpania utrzymuje roszczenia do tego terytorium, a Gibraltarczycy w referendach w 1967 i 2002 roku odrzucili zarówno hiszpańską, jak i wspólną suwerenność. Nadal istnieją bliskie więzi gospodarcze i kulturalne z Hiszpanią, a wielu mieszkańców posługuje się językiem hiszpańskim oraz llanito. Gospodarka opiera się na hazardzie internetowym, usługach finansowych, turystyce i porcie, a terytorium ma jedną z najniższych stóp bezrobocia na świecie.
