Giacomo Filon był włoskim kapucynem urodzonym w 1900 roku w Rzymie. Jako członek Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów służył wiernym w Udine, gdzie zyskał sławę dzięki swojej pracy w konfesjonale. Mimo cierpienia na postępujące choroby neurologiczne, w tym śpiączkę zapalną (encephalitis lethargica) i parkinsonizm, poświęcił życie służbie duchowej. Zmarł w 1948 roku podczas pielgrzymki do Lourdes. Kościół katolicki uznał go za wyniosłego, potwierdzając jego życie przepełnione heroiczną cnotą.
Życie i służba

Po służbie wojskowej podczas I wojny światowej, Filon wstąpił do zakonu kapucynów i został święconym w 1929 roku. Jego stan zdrowia pogorszył się z powodu zapalenia mózgu, co ostatecznie doprowadziło do parkinsonizmu. Większość swojej posługi spędził w Udine, gdzie często wysłuchiwał spowiedzi. Ze względu na swój stan fizyczny, jego cela znajdowała się na pierwszym piętrze, aby ułatwić mu pełnienie roli spowiednika. Zmarł w Lourdes w 1948 roku podczas uczestnictwa w pielgrzymce.
Kult
Filon zyskał reputację świętego spowiednika; niektórzy penitenci twierdzili, że posiadał niezwykłą zdolność rozpoznawania ich grzechów. Jego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w latach 80. XX wieku. Po zbadaniu jego życia, papież Franciszek ogłosił go wyniosłym w 2017 roku, po potwierdzeniu, że praktykował heroiczną cnotę. Jego droga do beatyfikacji trwa, oczekując na potwierdzenie cudu.
