Getulius był chrześcijańskim męczennikiem z II wieku pochodzącym z Gabii, zapamiętanym ze względu na swoją wiarę oraz rodzinę. Jako były oficer armii rzymskiej, miał zrezygnować ze swojego stanowiska po nawróceniu na chrześcijaństwo i osiedlić się w swoich posiadłościach w pobliżu Tivoli. Tradycyjnie identyfikowany jest jako mąż świętej Symforozy. Według tradycji religijnej Getulius jest czczony wraz z kilkoma towarzyszami, w tym ze swoim bratem Amantiuszem, którzy zostali zamordowani za swoją wiarę.
Życie i męczeństwo
Po opuszczeniu służby wojskowej Getulius mieszkał w pobliżu Tivoli, gdzie podobno nawracał urzędników cesarskich wysłanych, aby go aresztować. Tradycja głosi, że Getulius, jego brat Amantiusz oraz dwóch innych – Cerealus i Primitivus – zostali przywiązani do palów i poddani działaniu ognia. Gdy przeżyli płomienie, zostali zabici poprzez bicie kijami i ścięcie głowy. Jest on również opisywany jako ojciec siedmiu synów, z których każdy miał doświadczyć własnej formy męczeństwa.
Kult i relikwie
Święty jest wspomniany w kalendarzu liturgicznym 10 czerwca. Jego szczątki, wraz ze szczątkami żony i dzieci, są łączone z różnymi miejscami, w tym z Rzymem, gdzie umieszczono je w sarkofagu w kościele Sant'Angelo in Pescheria. Części jego relikwii zostały również przekazane jezuickim instytucjom w Hiszpanii i Indiach, a mówi się, że niektóre znajdują się w Panamie.