Gerold z Einsiedeln był chrześcijańskim pustelnikiem żyjącym w X wieku w regionie Retii. Pochodzący ze szlacheckiej rodziny, prawdopodobnie o saskich korzeniach, porzucił żonę i dzieci, aby prowadzić życie w religijnym odosobnieniu w Frisun. Po otrzymaniu od hrabiego Ottona z Jagdbergu rozległego obszaru ziemi w celu założenia pustyni, ostatecznie przekazał tę własność wraz z budynkami klasztorowi w Einsiedeln w 970 roku.
Życie i pobożność

Po podjęciu decyzji o zostaniu pustelnikiem, Gerold założył osadę w obszarze Gross-Valsertal. Jego duchowe dziedzictwo jest często przedstawiane w ikonografii, gdzie ukazywany jest podczas modlitwy wewnątrz dużego, wydrążonego drzewa u boku osła.
Kult i relikwie
Jego szczątki zostały przeniesione do Einsiedeln w 1662 roku, lecz w następnym roku powróciły do Frisun. Obecnie spoczywają w benedyktyńskim opactwie Sankt Gerold, gdzie zostały ponownie odnalezione w połowie lat 60. XX wieku. Jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej.
