Germerius był biskupem Tuluzji w VI wieku, którego historyczne istnienie jest czasem przedmiotem debat. Pochodzący z Angoulême, a być może również z Jerozolimy, miał udać się do Galii za anielskim poleceniem poszukiwania episkopatu. Sprawował funkcję biskupa diecezji tuluzjańskiej od około 510 do 560 roku. Podczas swojego panowania założył kilka miejsc kultu religijnego, w tym klasztor św. Germiera, który zarządzał różnymi dobrami i kościołami w regionie.
Życie i działalność
Podczas podróży do swojej siedzipasterskiej Germerius miał spotkać króla Chlodwiga I. Podczas tego spotkania król przyjął od biskupa Eucharystię oraz spowiedź. W dowód wdzięczności Chlodwig nadał mu posiadłość w okolicach Ducorum, której rozmiar został wyznaczony przez cień płaszcza biskupa. Terytorium to, rozciągające się na sześć mil, zostało potwierdzone królewskim przywilejem. Germerius założył również kościoły poświęcone świętemu Marcinowi i świętemu Saturninowi.
Kult
Święty jest wspominany 16 maja. Jest patronem opactwa w Lézat. Jego dziedzictwo przetrwało dzięki założonym przez niego wspólnotom monastycznym, które posiadały ziemie i kościoły podarowane mu przez króla. Jest czczony w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej.