Gerlando był członkiem Zakonu Szpitalników, który żył w XIII wieku. Służył jako hospitaller, pełniąc rolę poświęconą niesieniu opieki i pomocy innym. Zmarł w 1271 roku w Caltagirone, miejscowości na Sycylii. Uznany za zasłużonego w służbie religijnej, jest czczony w tradycji chrześcijańskiej jako błogosławiony.
Życie i służba
Jako członek Zakonu Szpitalników, Gerlando poświęcił życie misji swojego zakonu religijnego. Żył i pracował w połowie XIII wieku, ostatecznie umierając w Caltagirone w 1271 roku. Jego tożsamość jako hospitallera odzwierciedla charytatywny charakter jego zakonu w tym okresie.
Kult
Gerlando jest upamiętniany jako błogosławiony w kalendarzu kościelnym. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 19 czerwca. Jest pamiętany ze względu na swoją pobożność religijną oraz służbę wspólnocie poprzez swój zakon.