Gerfried był katolickim biskupem i opatem żyjącym w IX wieku, który służył Kościołowi w epoce karolińskiej. Jako drugi biskup Münster sprawował swoją funkcję od 809 roku aż do śmierci w 839 roku. Jako członek szlacheckiego fryzyjskiego rodu spokrewnionego ze świętym Ludgerem, od 827 roku pełnił również funkcję trzeciego opata klasztoru w Werden. Jego przywództwo przyczyniło się do integracji struktur kościelnych Saksonii i Westfalii z szerszym systemem imperialnym pod panowaniem cesarza Ludwika Pobożnego.
Kariera kościelna
Po śmierci Ludgera w 809 roku, Gerfried przejął przewodnictwo w diecezji Münster. Utrzymywał silne związki z karolińskim dworem imperialnym, pojawiając się w dokumentach związanych z cesarzem w latach 819, 826, 829 i 838. Jego udział w synodach kościelnych w Akwizgranie i Diedenhofen sugeruje, że był znaczącą postacią polityczną i religijną w ramach struktur administracyjnych imperium.
Przywództwo monastyczne
W 827 roku Gerfried został opatem klasztoru w Werden, funkcję tę sprawował równolegle z biskupstwem aż do śmierci. Klasztor, założony przez jego krewniaka Ludgera, przez pokolenia był zarządzany przez członków tego samego fryzyjskiego rodu. Podwójna rola Gerfrieda jako biskupa i opata podkreślała bliską więź między lokalną diecezją a wspólnotą monastyczną.
Śmierć i kult
Gerfried zmarł w Münster 12 września 839 roku. Został pochowany w klasztorze w Werden, w pobliżu grobu świętego Ludgera. Kościół katolicki czci go jako świętego, obchodząc jego wspomnienie corocznie w dniu jego śmierci, 12 września.