Gerbrandus był mnichem cysterskim żyjącym pod koniec XII i na początku XIII wieku. Pełniąc funkcję opata klasztoru w Klaarkamp, położonego niedaleko Rinsumageast, był znaczącą postacią religijną swojej epoki. W tradycji katolickiej jest uznawany za świętego ze względu na swoje przywództwo monastyczne oraz rolę w zakładaniu nowych wspólnot religijnych.
Życie monastyczne
Podczas sprawowania urzędu w latach 1191–1218, Gerbrandus kierował wspólnotą w Klaarkamp. Jego wpływ jako opata rozciągał się na fundację kilku innych ośrodków religijnych, w tym klasztorów w Blomkamp, Nazaret i Aduard.
Kult
Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 13 października. Jego dziedzictwo pozostaje związane z różnymi instytucjami monastycznymi, które pomógł założyć za swojego życia.