Gerazym z Kefalonii był w XVI wieku wschodniochrześcijańskim kapłanem i mnichem, czczonym jako cudotwórca. Urodzony w 1506 roku w zamożnej rodzinie Notaras, poświęcił się życiu religijnemu poprzez studia na Górze Athos oraz dwunastoletni pobyt w Jerozolimie. Po podróżach przez Kretę i Zakynthos, w 1555 roku osiadł na greckiej wyspie Kefalonia. Początkowo mieszkał w jaskini, zanim założył klasztor w pobliżu Valsamata, który stał się ważnym ośrodkiem działalności charytatywnej i pomocy ubogim.
Życie i działalność
Po przybyciu na Kefalonię, Gerazym spędził pięć lat mieszkając w jaskini w regionie Lassi. Ostatecznie zagospodarował teren, na którym obecnie znajduje się jego klasztor. Instytucja ta stała się punktem centralnym lokalnej działalności charytatywnej, zapewniając niezbędne wsparcie potrzebującym. Jego klasztor pozostaje kluczowym elementem krajobrazu religijnego wyspy.
Kult i cuda
Święty jest głęboko czczony przez mieszkańców Kefalonii, którzy widzą w nim opiekuna i uzdrowiciela. Jego ciało, które pozostało nienaruszone od śmierci w 1579 roku, spoczywa w jego klasztorze. Podczas jego świąt, 16 sierpnia i 20 października, jego relikwie są wykorzystywane w rytuałach uzdrawiania. Wspomina się go również za rzekome objawienie się w celu pocieszenia osób poszkodowanych podczas wielkiego trzęsienia ziemi w 1953 roku.