Gerazym z Jordanu był chrześcijańskim mnichem i opatem żyjącym w V wieku na pustyni w pobliżu rzeki Jordan. Urodzony w bogatej rodzinie w Likii, porzucił swój świecki status, aby podążać drogą życia ascetycznego. Po spędzeniu czasu na pustyni egipskiej osiadł w Palestynie, gdzie założył klasztor. Jest powszechnie uznawany za cudotwórcę i czczony za oddanie modlitwie oraz postowi.
Życie i działalność

Po opuszczeniu zamożnego domu w Azji Mniejszej, Gerazym poszukiwał życia w odosobnieniu. Ostatecznie założył wspólnotę monastyczną na pustyni palestyńskiej. Wierzy się, że za swojego życia brał udział w IV soborze ekumenicznym w Chalcedonie. Jego sława świętości rosła dzięki ascetyzmowi oraz zdolności do dokonywania cudów.
Legenda o lwie
Jest najbardziej znany z opowieści o lwie, którego rzekomo oswoił, wyciągając cierń z jego łapy. Mówi się, że zwierzę to pozostawało mu posłuszne aż do śmierci. Narracja ta stała się powszechnie znanym symbolem jego duchowej władzy nad światem natury.
Kult
Święty jest czczony w kilku tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościele katolickim, prawosławnym i w Kościołach orientalnych. Jego wspomnienie obchodzone jest 5 marca w Kościele rzymskokatolickim oraz 4 marca przez Kościół prawosławny. Klasztor Deir Hajla w pobliżu Jerycha służy jako miejsce upamiętnienia jego życia.
