Gerazym z Boldina był rosyjskim mnichem i założycielem klasztorów z XVI wieku, urodzonym w Peresławiu Zaleskim. Po rozpoczęciu życia religijnego jako nowicjusz pod opieką Daniela, złożył śluby zakonne w Trójnickim Monastyrze Daniłowskim, gdzie służył niepełnosprawnym, wyrabiając obuwie. W 1528 roku przeniósł się do odległej puszczy w pobliżu Dorogobuzha, aby żyć jako pustelnik. Po wizji dzwonów i majestatycznego dębu, uzyskał zgodę od wielkiego księcia Wasyla III na założenie klasztoru w Boldino. Znany jest z założenia kilku ważnych ośrodków religijnych, w tym klasztorów w Boldino i Zizdrze.
Życie i działalność


Początkowo nazywał się Grigorij, a wczesne lata życia monastycznego poświęcił opiece nad chorymi. W 1528 roku szukał samotności na pustkowiu Boldino, gdzie spotkał się z trudnościami i fizycznym znękaniem ze strony miejscowych. Po doświadczeniu wizji bożej związanej z dźwiękiem dzwonów, udał się do Moskwy, aby uzyskać oficjalną zgodę na założenie nowego klasztoru. Przez całe życie założył wiele fundacji, w tym ośrodki w Wiaźmie i w pobliżu rzeki Zizdra.
Kult


Święty jest czczony w tradycji prawosławnej 1 maja i 14 maja, co upamiętnia dzień jego śmierci. Jest również czczony podczas Synaksy Świętych Smoleńskich i Synaksy Świętych Rostowsko-Jarosławskich. Jego relikwie zostały odkryte w Troicko-Boldinskim Monastyrze, gdzie zmarł w 1554 roku. Został formalnie kanonizowany do powszechnego czczenia w Kościele Prawosławnym w 2016 roku.
