Gerard z Salles był francuskim reformatorem monastycznym, który żył w przybliżeniu od roku 1050 lub 1055 do 1120 roku. Urodzony w Le Buisson-de-Cadouin, stał się ostatecznie kanonikiem regularnym i pustelnikiem. Odegrał znaczącą rolę w rozprzestrzenianiu ruchu cysterskiego, zakładając liczne domy benedyktyńskie, które później weszły w skład zakonu cystersów. Jego droga duchowa była ściśle związana z tradycją cysterską, co wpłynęło na rozwój monastycyzmu w zachodniej Francji.
Działalność monastyczna
Jako zwolennik Vitalisa z Savigny i współczesny Robertowi z Arbrissel, Gerard założył liczne wspólnoty religijne. Większość tych fundacji działała według reguły św. Benedykta i znajdowała się na południe od Loary. Domy te, w tym miejsca takie jak Cadouin i Dalon, ostatecznie włączyły się w system cysterski, pomagając w rozprzestrzenianiu tej konkretnej duchowości monastycznej w całym regionie.
Kult
Jest uznawany za błogosławionego w tradycji katolickiej. Po jego beatyfikacji w 1249 roku jego szczątki zostały umieszczone w marmurowym grobowcu znajdującym się na południe od ołtarza w opactwie Notre-Dame des Châtelliers, gdzie zmarł.