Gerard z Potenzy był biskupem żyjącym w XII wieku, pochodzącym z szlacheckiego rodu Della Porta z Piacenzy. Po podróży do południowych Włoch w celu odwiedzenia świętych miejsc, osiadł w regionie Lucanii i poświęcił się życiu apostolskiemu. Został wybrany przez duchowieństwo i lokalnych obywateli na następcę poprzedniego biskupa, sprawując swoją funkcję przez osiem lat po mianowaniu w 1111 roku. Zmarł w Potencji 30 października 1119 roku i został później uznany za świętego przez Kościół katolicki.
Życie i cuda
Podczas sprawowania urzędu biskupa Gerardowi przypisywano liczne cuda, w tym uzdrawianie niewidomych, głuchych i sparaliżowanych, a także przemienianie wody w wino. Lokalny folklor przypisuje mu również odparcie inwazji tureckiej dzięki jego interwencji za pomocą oślepiającego światła. Był znany z promowania edukacji poprzez czynienie wiedzy bardziej dostępną dla ogółu ludności, przełamując bariery, które wcześniej utrzymywały jedynie duchowieństwo.
Kult i tradycje
Święty jest patronem Potenzy, gdzie jego relikwie spoczywają w sarkofagu w katedrze poświęconej jemu. Jego śmierć jest upamiętniana 30 października, natomiast 30 maja obchodzi się przeniesienie jego szczątków. 29 maja miasto upamiętnia legendarny wygnanie najeźdźców poprzez Paradę Turków, tradycję skupioną wokół małej świątyni z marmurowym posągiem świętego.