Błogosławiony Gerard był włoskim benedyktyńskim bratem konwersą, który żył w przybliżeniu od 1040 do 1120 roku. Urodzony w regionie Amalfi, ostatecznie przeniósł się do Jerozolimy, gdzie około 1080 roku pełnił funkcję rektora lokalnego hospicjum. Jest przede wszystkim uznawany za założyciela Zakonu Świętego Jana Jerozolimskiego, znanego również jako Joannici. Jako pierwszy Wielki Mistrz tego zakonu nadzorował rozbudowę sieci szpitali, która rozciągała się na całe Włochy.
Życie i działalność
Po osiedleniu się w Jerozolimie, Gerard kierował Joannitami jako ich pierwszy przełożony generalny. Jego przywództwo pomogło uzyskać formalne uznanie papieskie od papieża Paschalego II. Pod jego kierownictwem organizacja przekształciła się z lokalnego hospicjum w znaczącą instytucję. Po jego śmierci we wrześniu 1120 roku, jego następcą został Rajmund du Puy.
Kult
Kościół katolicki czci go jako błogosławionego, obchodząc jego wspomnienie 13 października. Jest pamiętany ze względu na głęboką wiarę i charakterystyczną pokorę. Jego dziedzictwo trwa poprzez tradycje religijne, których początki wywodzą się z jego pierwotnej działalności w Ziemi Świętej.