Gerard z Csanád był włoskim benedyktyńskim mnichem i misjonarzem, który sprawował urząd pierwszego biskupa diecezji Csanád w Królestwie Węgier. Urodzony około 980 roku w weneckiej szlacheckiej rodzinie, otrzymał staranne wychowanie klasztorne obejmujące gramatykę, filozofię, muzykę oraz prawo. Po tym, jak burza przerwała jego pielgrzymkę do Ziemi Świętej, udał się na Węgry, gdzie został nauczycielem księcia Emerica. Ostatecznie ugruntował swoją pozycję jako wybitny przywódca religijny i pedagog na terytorium Węgier.
Życie i posługa
Po ukończeniu edukacji w klasztorze San Giorgio, Gerard około 1020 roku wyruszył w stronę Ziemi Świętej. Jednak król Stefan I oraz biskup Maurus przekonali go, aby pozostał na Węgrzech i pomagał w nawracaniu lokalnej ludności. Przez krótki czas żył jako pustelnik w wzgórzach Bakony, zanim około 1030 roku został mianowany pierwszym biskupem Csanád, pracując u boku benedyktyńskich mnichów nad głoszeniem słowa Bożego ludowi.
Kult
Uznany za świętego, Gerard jest wspominany 24 września. Jego życie i męczeństwo zostały utrwalone w licznych legendach, które stanowią główne źródło tradycyjnych informacji biograficznych wykorzystywanych w jego kulcie. Jest czczony w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej.