Georgij Izwekow był rosyjskim kapłanem prawosławnym i kompozytorem, urodzonym w 1874 roku w Kałudze. Jako badacz muzyki tradycyjnej poświęcił znaczną część życia na zbieranie i opracowywanie rosyjskich pieśni ludowych. W trakcie swojej kariery pełnił różne funkcje, w tym służył jako duchowny w Pradze, Hadze i Berlinie, a później jako proboszcz w obwodzie moskiewskim. Jego życie zakończyło się w erze radzieckiej, kiedy to został rozstrzelany na polanie strzeleckiej Butowo w 1937 roku. W tradycji prawosławnej uznawany jest za męczennika kapłańskiego (hieromartyr).
Życie i praca

Po ukończeniu studiów w Akademii Teologicznej w Kijowie, Izwekow pełnił szereg funkcji kościelnych i administracyjnych. Wnosił wkład w muzykologię, dokumentując pieśni rytualne dla Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego. Poza obowiązkami liturgicznymi współpracował ze stowarzyszeniami muzycznymi, wspierając duchowieństwo i kompozytorów. Do jego różnorodnej służby należało również pełnienie funkcji kapelana w pociągu sanitarnym podczas I wojny światowej.
Męczeństwo
W następstwie oskarżeń o antyradziecką agitację, Izwekow został aresztowany i zesłany na początku lat 30. XX wieku. Później, w 1937 roku, został ponownie aresztowany po tym, jak zamieszany w sprawę został inny duchowny. Mimo odmowy przyznania się do sfabrykowanych zarzutów, został skazany na śmierć przez radziecki trybunał. Został rozstrzelany w listopadzie 1937 roku na polanie strzeleckiej Butowo.
Kult
Kościół prawosławny upamiętnia Georgija Izwekowa jako męczennika kapłańskiego. Jest on czczony za niezłomność w wierze oraz służbę Kościołowi i dziedzictwu muzycznemu w okresie intensywnych prześladowań.
