Georg Michael Wittman był niemieckim duchownym katolickim, który żył w latach 1760–1833. Urodzony w pobliżu Pleystein, większość swojej kariery spędził w Regensburgu, gdzie służył jako kapłan, profesor i rektor seminarium. Ostatecznie awansował na stopień biskupa pomocniczego, a później został nominowany na biskupa Regensburga, choć zmarł, zanim jego oficjalne mianowanie mogło zostać sfinalizowane. Obecnie jest uznawany za czczonego (venerabilis) w Kościele katolickim.
Kariera kościelna
Po studiach u jezuitów, benedyktynów oraz na Uniwersytecie Heidelberskim, Wittman został święcony na kapłana w 1782 roku. Zarządzał kilkoma parafiami, zanim przeniósł się do seminarium diecezjalnego w Regensburgu. Służył tam przez czterdzieści pięć lat, pełniąc funkcję profesora i rektora, podczas gdy kształcił ponad 1500 przyszłych kapłanów. Pełnił również funkcję kanonika katedry.
Wkład literacki
Wittman był płodnym autorem tekstów religijnych, w tym dzieł o Piśmie Świętym i Pentateuchu. Współautorował także tłumaczenie Nowego Testamentu. Choć początkowo współpracował z protestanckim Towarzystwem Biblijnym w Londynie w celu rozpowszechniania tego tłumaczenia, zakończył tę współpracę w 1820 roku.