Georg Häfner był niemieckim księdzem katolickim z Würzburga, który żył w latach 1900–1942. Jako członek Trzeciego Zakonu Karmelitów Bosych sprawował posługę proboszcza w Fryzji (Frankonii). Stał się postacią oporu przeciwko reżimowi nazistowskiemu, odmawiając salutowania na znak nazistowski oraz krytykując rząd w swoich kazaniach. Jego nieposłuszeństwo prowadziło do częstych aresztowań przez Gestapo, co ostatecznie skutkowało uwięzieniem i śmiercią w obozie koncentracyjnym Dachau.
Życie i opór

Po święceniach kapłańskich w 1924 roku Häfner pełnił różne funkcje kapelana, zanim w 1934 roku został proboszczem w Oberschwarzach. Aktywnie sprzeciwiał się władzom nazistowskim, co doprowadziło do zakazu nauczania religii w lokalnych szkołach. Aby kontynuować swoją posługę, sprawował sakramenty w tajemnicy. Jego opór przybrał na sile po tym, jak podtrzymał nieważność drugiego małżeństwa umierającego członka partii, co doprowadziło do jego aresztowania i przeniesienia do bloku dla księży w Dachau.
Śmierć i kult
Häfner zmarł w obozie koncentracyjnym Dachau w sierpniu 1942 roku w wyniku niedożywienia i znęcania się fizycznego. Później został uznany za męczennika przez papieża Benedykta XVI w 2009 roku. Kościół katolicki beatyfikował go 15 maja 2011 roku w Würzburgu. Jego wspomnienie jest corocznie celebrowane 20 sierpnia, a jego pamięć jest czczona poprzez lokalne pomniki i dzieła muzyczne w jego rodzinnym regionie.
