Gengulf był VIII-wiecznym burgundzkim szlachcicem i dworzaninem, który służył na dworze Pepina Krótkiego. Jako zamożny właściciel ziemski z wpływowej rodziny, był znany ze swojej pobożności i działalności charytatywnej. Po wybraniu żony, która nie podzielała jego cnót, ostatecznie poszukiwał życia pokutnego jako pustelnik. Zmarł w Avallon w 760 roku, po tym jak został śmiertelnie zraniony przez kapłana, który był kochankiem jego żony. Kościół katolicki uznaje go za męczennika.
Życie i śmierć


Urodzony w Varennes-sur-Amance, Gengulf zarządzał swoimi rozległymi dobrami z wielkim zaangażowaniem, wspierając jednocześnie ubogich i lokalne kościoły. Po zawarciu małżeństwa napotkał trudności domowe związane z niewiernością żony. Szukając bardziej duchowej egzystencji, wycofał się do zamku w pobliżu Vézelay, aby żyć jako pustelnik. Jego życie dobiegło końca, gdy kapłan zamieszany w cudzołóstwo jego żony zaatakował go podczas snu, co doprowadziło do jego śmierci 11 maja 760 roku.
Kult i dziedzictwo


Jego relikwie zostały przeniesione do Varennes-sur-Amance, a później rozprzestrzeniły się po Francji, Niemczech, Szwajcarii i Niderlandach. Jest odnotowany w różnych martyrologiach, a jego życie zostało udokumentowane przez Hrotsvithę z Gandersheim około 960 roku. Liczne kościoły i kaplice w Europie noszą jego imię, a współczesne wysiłki pozwoliły nawet na zrekonstruowanie jego oficjum liturgicznego poprzez chorał gregoriański.
