Genesius z Lyonu był francuskim prelatem żyjącym w VII wieku, który sprawował urząd 37. arcybiskupa Lyonu. Pierwotnie był przeorem opactwa Fontenelle, a następnie zajmował stanowisko na dworze Chlodwiga II, gdzie służył jako główny jałmużnik królowej Balthyldy. Po śmierci Annemunda został konsekrowany na biskupa około 657 lub 658 roku. Był znany ze swojego przywództwa podczas konfliktów politycznych, zwłaszcza broniąc swojego miasta przed zbrojnymi grupami podczas sporów między Ebroinem a świętym Legerem.
Życie i kariera
Podczas regencji królowej Balthyldy Genesius został powierzony zadaniu rozbudowy klasztoru w Chelles. Jego obecność historyczna jest dokumentowana w różnych przywilejach, w tym w tych wydanych przez biskupów Amiens i Soissons. W 677 roku uczestniczył w zgromadzeniu w Maslay-le-Roi. Po jego śmierci jego szczątki spoczywały w kościele św. Niziera, aż do początku XIV wieku, kiedy zostały przeniesione do opactwa w Chelles.
Kult
Uznany za świętego w Kościele katolickim, jest czczony corocznie 1 listopada. Jego dziedzictwo wiąże się ze służbą Kościołowi oraz rolą obrońcy swojej siedzła biskupiej w czasach niepokojów społecznych.