Gaudiozus z Neapolu, znany również jako Gaudiozus Afrykanin, był biskupem z V wieku, pochodzącym z Abitiny w rzymskiej Afryce. W następstwie prześladowań prowadzonych przez wandalów pod wodzą króla Genzeryka, uciekł z Afryki Północnej drogą morską. Przybył do Neapolu około 439 roku n.e. wraz z kilkoma innymi wygnanymi duchownymi, w tym biskupem Kartaginy. Po osiedleniu się na akropolu miasta stał się znaczącą postacią religijną w regionie, pomagając w kształtowaniu lokalnych tradycji monastycznych i liturgicznych.
Życie i działalność
Urodzony jako Septimius Celius Gaudiosus, sprawował urząd biskupa Abitiny niedaleko Kartaginy. Jego życie zmieniło się, gdy uciekł z ojczyzny, aby uniknąć panowania Wandalów. Przypisuje mu się wprowadzenie reguły augustiańskiej w Neapolu oraz sprowadzenie do miasta różnych świętych relikwii, takich jak te należące do Restituty.
Kult i dziedzictwo
Jego szczątki zostały złożone w katakumbach San Gennaro w VI wieku. Religijne znaczenie jego pamięci jest zachowane dzięki cmentarzowi San Gaudioso znajdującemu się w obrębie tych katakumb. Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 27 października.