Gaudericus de Vilavella był dziewiącioleccim chłopem z wioski Vilavella, położonej w hrabstwie Carcassonne. Urodzony około 820 roku, żył w okresie, gdy jego miejsce urodzenia, znane obecnie jako Saint-Galdéric, stanowiło część tego regionu. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i jest przede wszystkim pamiętany jako patron rolników i oraczy na terenach katalońskich.
Życie i uznanie
Po jego śmierci w 900 roku, Gaudericus został kanonizowany podczas soboru prowincjonalnego w Narbonie około 990 roku. Choć jego patronat początkowo koncentrował się na obszarze Roussillon, jego sława jako opiekuna pracowników rolnictwa ostatecznie rozprzestrzeniła się na całe Księstwo Katalonii. Z czasem jego specyficzna rola patrona rolników została w dużej mierze przejęta przez św. Izydora Madryckiego.
Kult i dziedzictwo
Jego relikwie były niegdyś przechowywane przez mnichów benedyktynów w opactwie Saint-Martin du Canigou. W czasach suszy szczątki te były przenoszone w procesjach z gór na niziny Perpignan. Dziś różne katalońskie wioski świętują jego wspomnienie poprzez msze, uczty i tańce. Powstało kilka pisemnych biografii jego życia, zarówno w języku hiszpańskim, jak i francuskim.