Garcia z Arlanza był XI-wiecznym benedyktyńskim opatem, który kierował klasztorem San Pedro de Arlanza w Kastylii. Urodzony około 1000 roku w Quintanilli, wstąpił do klasztoru w młodym wieku, a ostatecznie został wybrany na następcę opata Aureolo w 1050 roku. Podczas jego trzydziestoletniego panowania klasztor doświadczył znaczącego wzrostu gospodarczego i otrzymał liczne królewskie darowizny od monarchów, takich jak Ferdynand I i Sancho II. Jest wspominany jako pobożna postać, która dokonywała cudów, w tym przemiany wody w wino.
Życie i przewodnictwo
Po wczesnym wstąpieniu do wspólnoty monastycznej, Garcia zyskał uznanie dzięki swojej pobożności. Jako opat skutecznie zarządzał sprawami klasztoru, zapewniając sobie patronat kastylijskiej rodziny królewskiej. Był szczególnie blisko związany z królem Ferdynandem I, który wspierał klasztor i przekazał mu relikwie męczenników: Vicente, Sabiny i Cristety z Ávili.
Kult i relikwie
Święty jest wspominany przez Kościół katolicki 25 listopada. Po rozwiązaniu jego klasztoru, jego szczątki zostały przeniesione do kolegiaty w Covarrubias. Część jego relikwii została również przeniesiona do jego miejsca urodzenia, Quintanilla San García, w 1725 roku. Jego pierścień opatni jest zachowany w klasztorze Santo Domingo de Silos.