Gajakke była XII-wieczną poetką języka kannada i shivasharane, żyjącą w epoce Basavanny. Jako uczestniczka Anubhava Mantapa, należała do zgromadzenia duchowego, które wspierało ruch Vachana. Jej wkład literacki należy do tradycji poezji Vachana, która służyła jako medium do wyrażania głębokiej pobożności religijnej poprzez rytmiczną prozę.
Życie i twórczość
Działająca pod koniec XII wieku Gajakke była członkinią wspólnoty duchowej prowadzonej przez Basavannę. Jest uznawana za osobę odgrywającą ważną rolę w Anubhava Mantapa, platformie służącej do dyskursu filozoficznego. Poprzez swoją poezję przyczyniła się do bogatego korpusu literatury Vachana, która pozostaje istotną częścią dziedzictwa literackiego i religijnego ludu kannada.
Kult
Gajakke jest czczona jako święta w swojej tradycji. Jej dziedzictwo jest zachowane w postaci skomponowanych przez nią wierszy poetyckich, które są nadal studiowane jako część literatury dewocyjnej shivasharane. Jej tożsamość duchowa jest związana z uczestnictwem w wspólnym życiu religijnym jej czasów.