Gabriel Melekesski (urzony jako Iwan Igoszkun w 1888 roku) był wschodnioortodoksyjnym archimandrytą, który sprawował posługę rektora cerkwi św. Mikołaja w Pyżu. Urodzony w pobożnej chłopskiej rodzinie w guberni penzańskiej, później wstąpił do życia zakonnego i został święconym kapłanem. Przez całą swoją posługę pozostawał wierny centralnym władzom Kościoła w okresach schizmy. Jego życie naznaczone było wielokrotnymi aresztowaniami i uwięzieniem w obozach pracy z powodu oskarżeń o działalność antyradziecką, które konsekwentnie odpierał, utrzymując, że jedynie zachęcał wiernych do bycia praworządnymi obywatelami.
Życie duchowe

Po służbie jako śpiewak w katedrze wojskowej, został święcony na diakona w 1921 roku, a na kapłana w 1922 roku. Ściśle współpracował z metropolitą Tychonem i służył w klasztorze Marty i Marii. W 1929 roku przyjął śluby zakonne pod imieniem Gabriel, a później został wyniesiony do stopnia archimandryty. Większość swojej późniejszej posługi spędził służąc w różnych miejscach, w tym w mieście Melekess.
Prześladowania
Władze radzieckie wielokrotnie atakowały Gabriela za jego działalność religijną. Doświadczył on kilku aresztowań i długich okresów uwięzienia w różnych obozach pracy, w tym w systemie Wysłag. Mimo oskarżeń o działalność kontrrewolucyjną, utrzymywał, że jego kazania koncentrowały się na obowiązku religijnym i odpowiedzialności obywatelskiej. Nawet podczas uwięzienia starał się przestrzegać świętych tradycji, takich jak potajemne obchodzenie Wielkanocy.
Kult
Gabriel jest czczony jako święty w Kościele Prawosławnym Rosyjskim. Został kanonizowany 20 sierpnia 2000 roku i został włączony do Synodalnego Zgromadzenia Nowomęczenników i Spowiedników Rosji, a także do zgromadzenia świętych z regionu Simbirsk.
