Gabriel Ferretti był włoskim franciszkaninem żyjącym w XV wieku, urodzonym w Ankonie. Wywodząc się ze szlacheckiego rodu, wstąpił do Zakonu Mniejszego w 1403 roku, a później pełnił ważne funkcje kierownicze, w tym sprawował urząd przełożonego prowincjału w regionie Ankonii. Był ceniony za surowe przestrzeganie reguły franciszkańskiej oraz oddanie odnawianiu zniszczonych klasztorów i budowaniu nowych, aby pomieścić rosnącą liczbę nowicjuszy. Zmarł w 1456 roku w swojej celi, w otoczeniu wspólnoty zakonnej.
Życie i służba
Po święceniach w 1410 roku Ferretti stał się szanowanym kaznodzieją. Służył jako kustosz klasztoru w Ankonii, a później jako przełożony prowincjału, starając się zwiększyć obecność zakonu poprzez odnawianie takich miejsc jak Santa Maria delle Grazie. Znany ze swojej pokory, zasłynął tym, że bronił zakonnika, który przez pomyłkę poprosił go o pomoc w sprawowaniu Mszy Świętej, uznając tę okazję za wielką zaszczyt. Pozostał w Ankonii ze względu na prośby lokalnej społeczności o kontynuowanie jego dobrych uczynków.
Kult
Po jego śmierci Giacomo della Marca pomógł zebrać dowody świadczące o jego świętości. Jego reputacja świętego skłoniła papieża Benedykta XIV do oficjalnej beatyfikacji w 1753 roku, co potwierdziło wieloletnią lokalną cześć. Jego szczątki były wielokrotnie przenoszone między różnymi miejscami religijnymi w Ankonii, w tym do katedry w Ankonii oraz kościoła św. Jana Chrzciciela, po różnych ekshumacjach i przeniesieniach.