Gabriel Urgebadze był gruzińskim mnichem i kapłanem prawosławnym z XX wieku, znanym ze swojego ascetyzmu i pobożności. Urodzony w Tbilisi w 1929 roku, przeżył okres sowieckich prześladowań religijnych, podczas których został aresztowany i uwięziony za protest przeciwko symbolom komunistycznym. Później żył jako błazen dla Chrystusa, przyjmując życie skrajnej prostoty i publicznego głoszenia Ewangelii. Uznany za osobę o głębokim oddaniu duchowym i postrzeganych zdolnościach cudownych, został kanonizowany przez Gruziński Kościół Prawosławny w 2012 roku. Zmarł w Mcchecie w 1995 roku i jest wspominany jako cudotwórca i wyznawca wiary.
Życie i służba


Po służbie w Armii Radzieckiej, Gabriel wstąpił do życia zakonnego w 1955 roku, przyjmując imię Gabriel podczas tonsury. Służył w różnych miejscach, w tym w katedrze Sioni oraz w klasztorze Betania. W następstwie publicznego protestu przeciwko Leninowi, doświadczył ciężkich tortur fizycznych i uwięzienia przez KGB. Później sprawował funkcję przeora klasztoru Samtavro, gdzie mieszkał w małej drewnianej chatce jako forma ascetycznej dyscypliny.
Kult


Święty jest czczony w tradycji wschodniego prawosławia za postrzegane dary jasnowidzenia i uzdrawiania. Jego miejsce pochówku w klasztorze Samtavro w Mcchecie stało się ważnym celem pielgrzymek. Wyznawcy często odwiedzają jego grób, gdzie olej z lampki uznawany jest za cudowny. Jest wspominany 2 listopada oraz 28 czerwca i 11 lipca według różnych kalendarzy liturgicznych.
