Gabriel był XIX-wiecznym wschodnioortodoksyjnym biskupem, który sprawował urząd arcybiskupa rjażańskiego i zarajskiego. Urodzony jako Grigorij Gorodkow w okręgu Spasskim, studiował teologię w seminarium rjażańskim oraz w Petersburgskiej Akademii Teologicznej. W trakcie swojej kariery pełnił różne funkcje kierownicze, w tym sprawował urząd rektora seminariów w Orle i Niżnym Nowogrodzie oraz zarządzał kilkoma klasztorami. Jego służba kościelna obejmowała stanowiska biskupa kałogskiego i borowskiego, a także biskupa mogilewskiego, witebskiego i mścisławskiego.
Kariera kościelna

Po wstąpieniu do stanu duchownego, a następnie do zakonu monastycznego, Gabriel awansował w hierarchii, aż został archimandrytą. Zarządzał kilkoma wspólnotami monastycznymi, w tym klasztorem Trójcy Świętej w Riazani oraz klasztorem Makarija Żełtowodskiego. W 1833 roku został wyniesiony do godności arcybiskupa. Jego praca administracyjna obejmowała udział w Świętnym Synodzie w latach 1841–1843. Ostatecznie osiadł w klasztorze Olgow, gdzie żył aż do śmierci w 1862 roku.
Kult
Kościół Prawosławny uznaje go za świętego. Po kanonizacji jego relikwie zostały odnalezione w 1999 roku i przeniesione do klasztoru Trójcy Świętej w Riazani. Później, w 2004 roku, zostały przeniesione do katedry Narodzenia Chrystusa. Jest wspominany 7 kwietnia, 10 czerwca oraz podczas trzeciego tygodnia po Zielonych Świątkach.
