Fulk z Pawi był włoskim prelatem żyjącym w XII wieku, który sprawował urzędy biskupa Piacenzy oraz biskupa Pawi. Urodzony w Piacenzy w rodzinie pochodzenia irlandzkiego, znany był również jako Folco Scotti. Po wstąpieniu do kanoników regularnych św. Eufemii, studiował teologię w Paryżu, a ostatecznie piastował kilka funkcji kierowniczych w swojej wspólnocie zakonnej. Jego kariera biskupia rozpoczęła się w 1210 roku, a ostatnie lata życia spędził na sprawowaniu opieki nad diecezją Pawi aż do śmierci w 1229 roku.
Życie i kariera
Fulk wstąpił do wspólnoty św. Eufemii w 1184 roku, pełniąc funkcję przeora około 1194 roku. Po szkoleniu teologicznym w Paryżu powrócił do Piacenzy, aby nauczać i służyć jako archiprezbiter. Papież Innocenty III mianował go na stolice biskupią Piacenzy w 1210 roku, a konsekrację biskupią otrzymał w 1216 roku. Niedługo potem został przeniesiony do Pawi, gdzie zarządzał diecezją aż do śmierci.
Kult
Znany z unikania uwikłań politycznych, aby skupić się na obowiązkach diecezjalnych, Fulk został później uznany za świętego. Papież Grzegorz IX dokonał jego kanonizacji podczas swojego pontyfikatu. Jego szczątki zostały przeniesione ze starej katedry do nowej katedry w 1567 roku. W tradycji katolickiej czczony jest jako święty, a jego wspomnienie przypada na 26 października.