Frodulp de Barjon był francuskim opatem żyjącym w VII wieku i oddanym uczniem świętego Mederyka. Urodzony w Autun, wychowywał się jako oblata w opactwie świętego Marcina, gdzie poświęcał się modlitwie i pokucie. Towarzyszył swojemu mentorowi w długiej pielgrzymce do grobu świętego Dionizego w Paryżu, po czym ostatecznie powrócił do Burgundii, aby kierować klasztorem świętego Marcina. Po najazdzie Saracenów na Autun w 725 roku zdecydował się żyć jako pustelnik w Barjon, gdzie spędził ostatnie lata życia.
Życie i służba
Po szkoleniu w opactwie świętego Marcina, Frodulp stał się bliskim towarzyszem świętego Mederyka. Wędrowali razem pieszo w stronę Paryża, zatrzymując się w różnych miejscach, w tym w Champeaux i Thomery. Po śmierci swojego mentora w 700 roku, Frodulp ostatecznie powrócił do sprawowania władzy w klasztorze w Autun. Porzucił swoją funkcję opata dopiero wtedy, gdy miasto zostało splądrowane przez siły Saracenów, co skłoniło go do poszukiwania samotności w Barjon.
Kult i dziedzictwo
Jest wspominany jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 22 kwietnia. Wierni często wzywają jego imienia, aby ulżyć sobie w bólu zębów i bólach głowy. Podczas gdy część jego relikwii została zwrócona do Paryża, aby spoczywać w pobliżu jego mistrza, inne relikwie są przechowywane w pozłacanym relikwiarzu w Trouhaut. Jego sarkofag w Barjon jest uznawany za zabytek historyczny.