Fredigand z Deurne był irlandzkim misjonarzem z VIII wieku, który udał się do Niderlandów, aby szerzyć wiarę chrześcijańską. Jako uczeń świętego Foillana służył jako mnich i uważa się, że był pierwszym opatem klasztoru w Kerkelodor, położonego w pobliżu dzisiejszego Antwerpii. Jego działalność misyjna koncentrowała się na terenach wokół Deurne, gdzie był ceniony za gorliwość duchową i skuteczne głoszenie ewangelii. Zmarł około 740 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo znaczącej postaci w procesie wczesnej chrystianizacji tego regionu.
Życie i działalność

Pochodzący z Irlandii Fredigand towarzyszył misjonarzom, takim jak święty Foillan, w podróżach na północne tereny kontynentu. Żył jako mnich i kapłan, a ostatecznie sprawował zwierzchnictwo nad wspólnotą w Kerkelodor. Jego wysiłki skupiały się w dystrykcie w pobliżu Antwerpii, gdzie pracował nad krzewieniem chrześcijańskich cnót wśród lokalnej ludności. Relacje historyczne różnią się w kwestii jego konkretnego zakonu oraz dokładnych relacji z innymi współczesnymi mu świętymi.
Kult i dziedzictwo
Święty jest wspominany jako patron Deurne, gdzie jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 17 lipca. Przed zniszczeniem jego klasztoru przez normandzkich najeźdźców, jego relikwie zostały przeniesione do Moustiers w celu ich ochrony. Choć niektóre teksty historyczne sporadycznie myliły go ze świętym Turninusem, współczesna hagiografia wyjaśnia jego tożsamość. Jest on nadal czczony w różnych tradycjach, w tym w opactwie Saint-Bertin.
