Fredardo z Mende był biskupem regionu Gévaudan we Francji w IX wieku. Urodzony około 780 roku w szlacheckiej rodzinie, sprawował funkcję biskupa ludu Gabali za panowania Ludwika Pobożnego. Jego rządy wyróżniały starania o wyeliminowanie pogańskiego bałwochwalstwa w regionie. Według lokalnej tradycji został zamordowany w 826 roku przez swojego siostrzeńca, Bucilinusa, który miał zostać podpuszczony przez diabła, aby zabić wuja i zapewnić sobie sukcesję. Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i prawosławnej.
Życie i śmierć

Jako członek frankijskiej elity, Fredardo prawdopodobnie posiadał znaczące wpływy polityczne i kościelne. Dążył do zastąpienia starożytnych pogańskich rytuałów praktykami chrześcijańskimi, celując w szczególności w bałwochwalstwo w pobliżu jeziora Saint-Andéol. Jego życie zakończyło się gwałtownie w Banassac, gdzie został ścięty przez swojego siostrzeńca. Współczesne datowanie radiowęglowe jego szczątków potwierdziło, że dowody szkieletowe są zgodne z historycznymi relacjami o jego śmierci przez ścięcie.
Kult i relikwie

Jego szczątki spoczywają w zaadaptowanym rzymskim sarkofagu w XII-wiecznej kaplicy Saint-Frézal niedaleko La Canourgue. Lokalna tradycja wspomina o cudzie w 1628 roku, kiedy próba przeniesienia jego ciała do Mende zakończyła się niepowodzeniem, ponieważ szczątki stały się niemożliwie ciężkie do transportu. Jego wspomnienie obchodzone jest 4 września, a miejsce jego pochówku znajduje się w pobliżu źródła, które historycznie uznawano za posiadające właściwości lecznicze.
