Frank Bridge (ur. 26 lutego 1879 w Brighton, zm. 10 stycznia 1941 w Eastbourne) – brytyjski kompozytor, altowiolista, dyrygent operowy i koncertowy oraz pedagog.
Życiorys
W latach 1899–1903 kształcił się w londyńskiej Royal College of Music, gdzie uczył się kompozycji u Charlesa V. Stanforda. Uczył się także dyrygentury, gry na skrzypcach i na altówce. Jako altowiolista związany był w latach 1906–1915 z Joachim Quartet i English String Quartet. Był także dyrygentem orkiestry Savoy Theatre (1910–1911) i Covent Garden Theatre (1912). Jego uczniem był Benjamin Britten, który skomponował Variations on a theme of Frank Bridge (1937).
Twórczość
Tworzył głównie muzykę kameralną. Jego styl charakteryzował się dbałością o piękno formy i klasycystycznym podejściem do środków technicznych. Początkowo tworzył w idiomie romantycznym, w późnym okresie swojej twórczości zwrócił się ku bardziej współczesnym środkom wyrazu, sięgając po atonalność. Do jego ważniejszych kompozycji należą:
- poemat symfoniczny Isabella (1907)
- suita The Sea na orkiestrę (1910–1911)
- lament na smyczki (1915)
- rapsodia Enter Spring (1927)
- Oration na wiolonczelę i orkiestrę (1930)
- Phantasm na fortepian i orkiestrę (1931)
- kwintet na smyczki i fortepian (1905)
- Phantasy Quartet (1905)
- 4 koncerty smyczkowe (I 1906, II 1915, III 1926, IV 1937)
- Phantasy Trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1907)
- sekstet na 2 skrzypiec, 2 altówki i 2 wiolonczele (1912)
- uwertura Rebus (1940)
- Allegro moderato na smyczki (1941)
- opera The Christmas Rose (1919–1929)
