Franciszka d'Amboise była francuską szlachcianką z XV wieku i błogosławioną zakonnicą. Urodzona w 1427 roku w Thouars jako córka wikonta z Thouars, została księżną Bretanii dzięki małżeństwu z Piotrem II. Po śmierci męża odrzuciła propozycje małżeństwa od króla Ludwika XI i poświęciła życie służbie religijnej. Odegrała kluczową rolę w ustanowieniu zakonu karmelitów we Francji, pełniąc funkcję przełożonej i żyjąc jako zakonnica aż do śmierci w 1485 roku.
Życie i służba
Po wyjściu za przyszłego księcia Bretanii w wieku piętnastu lat, Franciszka została księżną, która aktywnie uczestniczyła w rządzeniu regionem. Była znana ze swojego oddania sprawiedliwości oraz starań o pomoc chorym i ubogim. W 1463 roku współpracowała z Jeanem Sorethem przy zakładaniu pierwszego francuskiego klasztoru karmelitek. Później wstąpiła do klasztoru w Vannes, znanego jako "Trzy Maryje", gdzie żyła jako zakonnica.
Kult
Po jej śmierci w Nantes rozpoczęto proces kanonizacyjny. Została beatyfikowana przez papieża Piusa IX w 1863 roku. W tradycji katolickiej jej wspomnienie obchodzi się 4 listopada.