Franciszek Zirano był żyjącym pod koniec XVI wieku franciszkaninem z Sassari, który został później beatyfikowany przez Kościół katolicki. Urodzony około 1564 roku, wstąpił do zakonu franciszkanów mniejszy konwentualnych i został święcimony na kapłana w 1586 roku. Pamiętany jest przede wszystkim ze swoich odważnych czynów w Algierze, gdzie próbował pomagać zniewolonym chrześcijanom. Jego odmowa wyrzeczenia się wiary doprowadziła do egzekucji, czyniąc go postacią o znacznym znaczeniu dla wspólnoty katolickiej.
Życie i męczeństwo

Po święceniach Zirano udał się do Algieru w 1602 roku, aby zebrać pieniądze na wykup swojego kuzyna, który był w niewoli. Podczas pobytu w tym mieście próbował pomóc uciec czterem chrześcijańskim jeńcom. Działanie to skutkowało jego uwięzieniem przez lokalne władze. Mimo że zaoferowano mu wolność w zamian za przejście na islam, odmówił zmiany religii. W konsekwencji został stracony przez obdarcie ze skóry i zmarł 25 stycznia 1603 roku.
Kult
Proces uznania jego świętości rozpoczął się w 1731 roku. Wiele lat później, papież Franciszek beatyfikował go w 2014 roku podczas uroczystości odbywającej się w jego miejscu urodzenia, Sassari. W tradycji katolickiej wspomina się go 25 stycznia, w rocznicę jego śmierci.
