Franciszek de Roye był franciszkaninem i katolickim męczennikiem żyjącym w XVI wieku, urodzonym w Brukseli. Po ukończeniu studiów z filozofii i teologii służył jako kapłan w parafiach wiejskich. Wspólnie z Antonim z Hoornaert pracował na rzecz wspierania wspólnot katolickich w Niderlandach w okresie rosnących wpływów kalwinizmu. Jego życie zakończyło się w 1572 roku podczas konfliktów religijnych w regionie, kiedy to został stracony w Brielle przez Geuzen, walczących przeciwko hiszpańskim Habsburgom.
Śmierć i męczeństwo

W 1572 roku siły kalwińskie przejęły kontrolę i rozpoczęły prześladowania katolików postrzeganych jako sojusznicy Hiszpanów. Franciszek był jednym z franciszkanów z Gorcum, którzy zostali aresztowani i przetransportowani do Brielle. Został stracony w spichlerzu należącym do augustianów, gdzie powieszono go wraz z innymi duchownymi. Według relacji egzekucja została przeprowadzona w sposób nieskoordynowany i trwała około dwóch godzin wczesnym rankiem. Po jego śmierci jego ciało zostało poćwiartowane i pochowane w dołach.
Kult
Święty został kanonizowany przez papieża Piusa IX 29 czerwca 1867 roku. Jest wspominany jako jeden z męczenników gorcumskich. W liturgii katolickiej wspomina się go 9 lipca, w dniu czci oddawanej grupie tych męczenników, szczególnie w kościołach i parafiach franciszkańskich.
