Francisco Pinazo Peñalver był hiszpańskim misjonarzem franciszkaninem, urodzonym w 1802 roku w El Chopo. Po kilku latach służby jako zakrystian w Gandíi, w 1843 roku udał się do Ziemi Świętej, aby służyć różnym wspólnotom religijnym. Pracował w takich miejscach jak Damaszek, Jerozolima, Nikozja i Nazaret. Jest uznawany za jednego z Męczenników Damaszku; zginął w 1860 roku w okresie intensywnych konfliktów religijnych w tym regionie.
Życie i misja


Po śmierci ojca Francisco dorastał w regionie Walencji w Hiszpanii. W 1830 roku wstąpił do zakonu franciszkanów, służąc ostatecznie jako zakrystian w Gandíi. Szukając pracy misyjnej, w 1843 roku udał się na Bliski Wschód. Podczas swojej służby pełnił różne funkcje, w tym krawca i kucharza, przemieszczając się między kilkoma świętymi miejscami, w tym Bazyliką Grobu Pańskiego.
Męczeństwo

W lipcu 1860 roku, podczas konfliktu między ludnością druzów i maronitów, chrześcijańska dzielnica Damaszku została zaatakowana. Francisco i siedmiu innych franciszkanów szukało schronienia w swoim klasztorze. Odmówili oni propozycji tureckiego gubernatora dotyczącej przeniesienia się do jego rezydencji, wybierając pozostanie z lokalnymi uchodźcami. Podczas szturmu na klasztor Francisco został zabity przez siły druzów.
Kult

Został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1926 roku wraz ze swoimi towarzyszami. Później został kanonizowany na świętego w 2024 roku. Kościół katolicki upamiętnia jego pamięć 10 lipca. Jest czczony jako część grupy znanej jako Męczennicy Damaszku.
