Franciszek Nogalski był polskim księdzem rzymskokatolickim urodzonym w 1911 roku w Wąbrzeźnie. Po ukończeniu studiów w seminarium w Pelplinie, został ordynowany w czerwcu 1938 roku i służył jako wikariusz parafialny w Raciążu. Podczas niemieckiej okupacji w 1939 roku został aresztowany w ramach akcji Intelligenzaktion. Zapamiętano go jako człowieka, który poświęcił życie, aby chronić zakładników, co doprowadziło do jego śmierci podczas masakry w Rudzkim Moście 24 października 1939 roku. Jest uznawany za jednego z 122 polskich męczenników.
Życie i śmierć

Franciszek Nogalski po święceniach służył Kościołowi w Raciążu. Jego życie zostało przerwane we wczesnych etapach II wojny światowej, kiedy siły niemieckie celowały w polską inteligencję i duchowieństwo. Podczas masakry w Rudzkim Moście zdecydował się oddać własne życie, aby ratować innych przetrzymywanych w niewoli. Akt ten poświęcenia miał miejsce w październiku 1939 roku, czyniąc go męczennikiem okresu okupacji.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za sługę Bożego. Jego droga do formalnego uznania rozpoczęła się wraz z rozpoczęciem procesu beatyfikacyjnego w 2003 roku. Jest czczony u boku innych polskich męczenników, którzy zginęli w tym samym okresie konfliktu, służąc jako symbol pobożności religijnej i odwagi w obliczu prześladowań.
