Franciszek Dachtera był polskim księdzem katolickim, który służył jako kapelan wojskowy podczas II wojny światowej. Urodzony w Salnie w 1910 roku, został święcim kapłańskich w 1933 roku, a w 1939 roku został zmobilizowany do służby w 62. Pułku Piechoty Wielkopolskiej. Po schwytaniu przez siły nazistowskie przechodził przez więzienie w kilku obozach koncentracyjnych, w tym w Buchenwaldzie i Dachau. Jest uznawany za jednego z 108 błogosławionych polskich męczenników II wojny światowej.
Życie i śmierć
Po wzięciu do niewoli podczas bitwy nad Bzurą, Dachtera w 1940 roku został przeniesiony z obozu jenców wojennych do Buchenwaldu. Później, w 1942 roku, został przetransportowany do Dachau. Znany ze pogodnego ducha, zyskał przydomek Cherubnik. Zmarł w obozie koncentracyjnym Dachau po tym, jak poddano go eksperymentom nad malarią prowadzonym przez Clausa Schillinga, co spowodowało ciężką niewydolność organów i silny ból.
Kult i dziedzictwo
Został beatyfikowany w 1999 roku jako część grupy 108 polskich męczenników. Jego wspomnienie obchodzone jest 22 sierpnia. W Polsce jest czczony poprzez liczne tablice pamiątkowe na kościołach oraz ulicę nazwaną jego imieniem. Otrzymał również kilka pośmiertnych odznaczeń za służbę podczas wojny obronnej w 1939 roku.