Francisca Pascual była hiszpańską siostrą zakonną urodzoną w Moncada w 1833 roku. W 1863 roku wstąpiła do wspólnoty Trzecich Ordynarek św. Franciszka i Niepokalanego Poczęcia w Walencji, a w 1871 roku złożyła śluby zakonne. Jako przełożona przeprowadziła reformę zgromadzenia, kładąc nacisk na modlitwę wspólnotową i dzieła miłosierdzia. Jej starania doprowadziły do założenia Sióstr Franciskanek Niepokalanego Poczęcia, zakonu skupionego na niesieniu pomocy starcom, chorym, osobom niepełnosprawnym oraz kobietom.
Życie i działalność

Po wyborze na przełożoną w 1876 roku, przekształciła strukturę swojej wspólnoty, aby wzmocnić jej fundamenty duchowe i misję charytatywną. Pod jej przewodnictwem zgromadzenie znacząco się rozrosło, otwierając czterdzieści trzy nowe domy. Instytucje te zapewniały opiekę różnym grupom, w tym niewidomym oraz głuchoniewczasym. Z powodu pogarszającego się stanu zdrowia ostatecznie wróciła do miejsca urodzenia, gdzie zmarła w 1903 roku.
Kult
Kościół katolicki uznaje jej heroiczne cnoty, a papież Franciszek ogłosił ją wyniosłą w 2020 roku. Jej zakon kontynuuje ustanowioną przez nią misję, służąc grupom wrażliwym. Jej wspomnienie obchodzi się 26 kwietnia.
