Francis Ingleby był angielskim uczonym i rzymskokatolickim księdzem żyjącym w XVI wieku, który został stracony w Yorku. Urodzony około 1551 roku w rodzinie z północnego Yorkshire, studiował w Brasenose College w Oksfordzie, a później w Inner Temple. Podróżował do Reims, aby realizować swoje powołanie religijne, gdzie w 1583 roku został święconym kapłanem. Po powrocie do Anglii nauczał w Yorku, co doprowadziło do jego aresztowania i późniejszej śmierci za panowania Elżbiety I.
Życie i śmierć
Po studiach Ingleby mieszkał w Reims, utrzymując się z pracy podczas przygotowań do kapłaństwa. W 1584 roku powrócił do Anglii, aby służyć wspólnocie katolickiej. W 1586 roku został aresztowany w Yorku po powiązaniu z działalnością Margaret Clitherow. Skazano go na podstawie praw zakazujących katolickim księżom działalności w Anglii. Został stracony przez powieszenie, poćwiartowanie i wypatroszenie na Knavesmire.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 22 listopada 1987 roku. Pamięta się go ze względu na opanowanie podczas procesu i egzekucji, w tym jego ostatnie wyznania religijne oraz żartobliwe uwagi wypowiadane w więzieniu.