Francesco Guccini (1940–2026) – włoski piosenkarz i autor tekstów, pisarz oraz okazjonalnie aktor, którego kariera trwała pięć dekad. Wydał szesnaście albumów studyjnych i sześć koncertowych, opublikował także powieści autobiograficzne i hardboiled oraz pracował jako scenarzysta komiksów. Jego teksty cenione są za wartość poetycką i literacką, a we włoskich szkołach wykorzystywano je jako przykłady współczesnej poezji. Krytycy i fani uznają go za postać kultową, a na jego cześć nazwano kilka nagród, planetoidę, gatunek kaktusa oraz podgatunek motyla.
Dzieciństwo i początki




Urodzony w 1940 roku w Modenie Guccini część dzieciństwa spędził podczas II wojny światowej w górskiej wiosce Pàvana w Toskanii. Archaiczne społeczeństwo Apeninów stało się powracającą inspiracją jego piosenek i książek. Studiował w modeneńskim instytucie kształcącym nauczycieli, następnie zapisał się na Uniwersytet Bolońskki, z którego odszedł, nie uzyskawszy dyplomu. Pod koniec lat 50. zaczynał jako gitarzysta i wokalista w grupach beatowych; na jego twórczość wpływali Everly Brothers, ruch Cantacronache oraz Bob Dylan.
Przełom i kontrowersje



Debiut jako piosenkarz i autor tekstów Guccini zaliczył w 1967 roku albumem Folk beat n. 1, który słabo się sprzedawał. Pierwszy sukces przyniósł mu w 1972 roku utwór Radici. Po wydaniu płyty Stanze di vita quotidiana spotkała go ostra krytyka, na którą odpowiedział piosenką „L'avvelenata”. W latach 90. i 2000. tempo jego twórczości studyjnej zwolniło, natomiast koncerty cieszyły się nadal dużą popularnością. Jego piosenki często krytykowały faszyzm, nierówności i nadużycia władzy; był lewicowym intelektualistą niezwiązanym z żadną partią polityczną.
