Francesco Aregazzi był franciszkaninem i katolickim biskupem żyjącym w XIV wieku, który sprawował urząd ordynariusza diecezji Bergamo. Urodzony w Cremonie w 1375 roku, wstąpił do zakonu franciszkanów konwentualnych, gdzie dzięki swoim umiejętnościom oratorskim został mianowany kustoszem prowincji Bolonii i Parmii. W wieku 28 lat papież Bonifacy IX mianował go biskupem Bergamo, funkcję tę sprawował aż do śmierci w 1437 roku.
Kariera kościelna
Podczas swojego panowania Aregazzi nawigował przez intensywne lokalne konflikty między gelfami a gibelinami. Wykorzystywał swoje umiejętności mediacyjne do rozwiązywania sporów cywilnych i skutecznie negocjował z władcą Pandolfo III Malatestą w celu ochrony praw duchowieństwa. Pracował również nad obniżeniem podatków wcześniej nałożonych przez Bernabò Visconti. Jego przywództwo miało znaczenie dla wielkiej historii Kościoła, gdyż uczestniczył w Soborze w Konstancji oraz Soborze w Bazylei.
Dziedzictwo i śmierć
Aregazzi odegrał kluczową rolę w rozbudowie lokalnego Kościoła, inicjując budowę kilku nowych świątyń w całym mieście i szerszej diecezji, w tym w Villongo. Po włączeniu Bergamo do Republiki Weneckiej, poprowadził szlachecką delegację do Wenecji, aby potwierdzić dobrowolne przystąpienie miasta do państwa. Zmarł nagle w 1437 roku podczas przygotowań do uczestnictwa w soborze w Ferrarze.