Françoise Trehet była francuską zakonnicą z zakonu Sióstr Miłosierdzia Matki Bożej z Évron w XVIII wieku. Urodzona w 1756 roku w zamożnej rodzinie posiadającej ziemię, poświęciła życie służbie religijnej, koncentrując się na edukacji młodych dziewcząt i niesieniu pomocy medycznej chorym. Podczas rewolucji francuskiej pozostała wierna swojej wierze, odmawiając przestrzegania nowej konstytucji cywilnej duchowieństwa i udzielając schronienia księżom. Jej oddanie obowiązkom religijnym oraz odmowa wyrzeczenia się przekonań doprowadziły do jej egzekucji w 1794 roku.
Życie i męczeństwo
Służąc w Saint-Pierre-des-Landes, Trehet współpracowała z Jeanne Véron w prowadzeniu szkoły parafialnej i pomaganiu w lokalnym lazarecie. W okresie rewolucyjnym została aresztowana za ochronę księży nieposłusznych (refraktariuszy) oraz za opiekę nad żołnierzami. Mimo przesłuchań przez komisje wojskowe, utrzymywała, że wszyscy ludzie, niezależnie od przynależności politycznej, są jej braćmi w Chrystusie. Po odmowie pochwalenia Republiki została skazana na śmierć i stracona na gilotynie w Ernée.
Kult
Kościół katolicki uznaje ją za męczennicę. W 1955 roku papież Pius XII beatyfikował ją wraz z czternastoma innymi męczennikami z Laval, wśród których znajdował się ksiądz oraz trzy inne siostry zakonne, również stracone w tym samym okresie niepokojów.