Fosteryusz był VII-wiecznym chrześcijańskim pustelnikiem żyjącym w Anatolii. Według tradycji zamieszkiwał wysoką górę, prawdopodobnie na pustkowiach dzisiejszej Turcji. Jest wspominany ze względu na święty tryb życia, który rzekomo skłonił wielu ludzi do odrzucenia ikonoklazmu podczas sporu o ikony. Choć niektóre przekazy historyczne sugerują, że jego historia może być fikcyjna, pozostaje on uznaną postacią w tradycji chrześcijańskiej.
Życie i wiara
Żyjąc jako mnich na anatolijskich pustkowiach, Fosteryusz poszukiwał samotności na szczycie góry. Tradycja głosi, że podczas czasu izolacji anioł dostarczał mu pokarmu. Jego życie poświęcone Bogu miało miejsce w VII wieku, w okresie naznaczonym znacznymi sporami teologicznymi dotyczącymi wizerunków religijnych.
Kult i dziedzictwo
Święty jest wspominany 5/18 stycznia w Kościołach wschodnich (prawosławnych) oraz Kościołach unickich. Jest czczony za swoją rolę w sporze o ikony, gdyż jego święty przykład pomógł odciągnąć innych od ikonoklazmu. W tych tradycjach jest uznawany za czczoną postać monastyczną.